Byłem tak blisko daleko gdzieś 

Budzi się słońce rodzi się deszcz 

Widziałem morze daleki brzeg 

Tam gdzie kończy się noc i dzień 



Zabiłem w sobie miłość i wiarę 

Poznałem wolność niewolę i karę 

Siałem nienawiść zbierałem płacz 

Nie znalazłem prawdy czystej jak łza 



Niebo jest tylko metr nad ziemią 

Tak blisko o jeden krok 

Niebo jest na wyciągnięcie ręki 

Tylko ciągle nie wiesz jak tam dojść 



Byłem na szczycie wysokich gór 

Poniosły w otchłań skrzydła bez piór 

Zdradziłem siebie znalazłem strach 

Ukojenie znajdę tylko w snach 



Niebo jest tylko metr nad ziemią 

Tak blisko o jeden krok 

Niebo jest na wyciągnięcie ręki 

Tylko ciągle nie wiem jak tam dojść 



Byłem tak blisko daleko gdzieś 

Budzi się słońce rodzi się deszcz 

Widziałem morze daleki brzeg 

Tam gdzie kończy się noc i dzień 



Niebo jest tylko metr nad ziemią 

Tak blisko o jeden krok 

Niebo jest na wyciągnięcie ręki 

Tylko ciągle nie wiem jak tam dojść 



Niebo jest tylko metr nad ziemią 

Tak blisko o jeden krok 

Niebo jest na wyciągnięcie ręki 

Tylko ciągle nie wiem jak tam dojść


Puść mnie matko do powstania, nie stój tak przed progiem
Bez twojego pożegnania, bez twojego pożegnania
Z domu wyjść nie mogę
Poszedł ojciec, poszedł starzyk, starsi bracia też
I ja muszę się odważyć, i ja muszę się odważyć
Sama o tym wiesz
Bez twojego pożegnania z domu wyjść nie mogę
Sama o tym wiesz
Puść mnie matko do powstania, nie stój tak przed progiem
Bo mi żal twych łez
Puść mnie matko, zanim ruszy pułk w dalekie strony
Do "Bytomskich Strzelców" muszę
Do "Bytomskich Strzelców" muszę, bo to pułk wsławiony
Wolne miejsce jest w szeregu, muszę zająć je
Nim się dowie ktoś z kolegów, nim się dowie ktoś z kolegów
I wyprzedzi mnie
Do "Bytomskich Strzelców" muszę, bo to pułk wsławiony
Nie zatrzymuj mnie
Puść mnie matko, zaraz ruszy pułk w dalekie strony
Chcę zaciągnąć się
Puść mnie matko, co się żalisz, na co dłużej czekasz
Daj na drogę swój medalik, daj na drogę swój medalik
Matki Boskiej z Piekar
Pobłogosław i pocałuj - już wypogodź twarz
Przecież wrócę z wojny cało, przecież wrócę z wojny cało
Gdy nastanie czas
Daj na drogę swój medalik, nie ma co się żalić
Już wypogodź twarz
A na drogę mnie ucałuj, wrócę z wojny cało
Gdy nastanie czas