Na tamtej stacji chyba nikt, 

od wielu lat, nie zatrzymał się. 

Stąd tyle liści w ziemi, jesieni moc, 

uzbierała je. Siedział tam kiedyś i 

cicho grał wszystkim tym, co czekali by 

choć na chwilę stanął czas i chociaż raz 

ziściły się sny. Tak prosto myślał tylko on 

i tylko on nie rozumiał, nie rozumiał, że 

wszystko na tym świecie ma swój kres. 

Ta stacja też, stanie się snem 



ref. W drodze do nieba. Semafory gwiazd. 

W zapachu chleba i muzyce co gra. 



Coraz mnie ludzi bywało tam, bo coraz mniej 

miało na to czas. Aby swym myślom, swym myślom 

nadaś sens, aby się sny ziściły choć raz. 



Hej, odszedłeś w słońcu tak nagle, że nawet nikt 

nie zdążył zamyślić się przez chwię, człowieku 

z duszą jak ptak, samotną. No komu teraz mam grać ? 



ref. W drodze do nieba. Semafory Gwiazd. 

W zapachu chleba i muzyce co gra


Czemu tak nade mną stoisz, wylewasz potok słów? 

Czemu tak się bardzo boisz, że zmarnuję życie swe? 

I ciągle słyszę: "kariera, wpływy, szmal" - 

Kup lepiej marionetkę: 

baczność, spocznij, na przód marsz! 



Nie, nie, nie truj ojcze! 

Popatrz na stare dżinsy swe 

i zrozum: daleko jesteś 

Od tamtych marzeń i tamtych dni 



Jeśli to jest takie ważne, dlaczego kiedy śpisz 

Masz zaciśnięte usta, 

miotasz się i krzyczysz przez sen. 

Przed czym uciekasz tym swoim BMW? 

A może chcesz dogonić widma Twych pustych słów. 



Nie, nie, nie truj ojcze...