Na tamtej stacji chyba nikt,
od wielu lat, nie zatrzymał się.
Stąd tyle liści w ziemi, jesieni moc,
uzbierała je. Siedział tam kiedyś i
cicho grał wszystkim tym, co czekali by
choć na chwilę stanął czas i chociaż raz
ziściły się sny. Tak prosto myślał tylko on
i tylko on nie rozumiał, nie rozumiał, że
wszystko na tym świecie ma swój kres.
Ta stacja też, stanie się snem
ref. W drodze do nieba. Semafory gwiazd.
W zapachu chleba i muzyce co gra.
Coraz mnie ludzi bywało tam, bo coraz mniej
miało na to czas. Aby swym myślom, swym myślom
nadaś sens, aby się sny ziściły choć raz.
Hej, odszedłeś w słońcu tak nagle, że nawet nikt
nie zdążył zamyślić się przez chwię, człowieku
z duszą jak ptak, samotną. No komu teraz mam grać ?
ref. W drodze do nieba. Semafory Gwiazd.
W zapachu chleba i muzyce co gra
Nie stać mnie na więcej, niż na pusty żal
Gdzieś w drodze do życia, powiał boczny wiatr
Dałem mu się porwać, nie wiedziałem gdzie
Obiecywał wielkie góry, a jestem na dnie
Nie stać mnie na więcej, niż na parę pustych słów
Myśli też mi zabrał i pozbawił snów
Pozostawił koszmar nocy
Nagle mi otworzył oczy, krzycząc - żyj
Chociaż to nie proste, zerwij krąg
Wyrzuć z swego domu, towarzystwo złe
Wyrzuć je, wyrzuć je, je, je, je, wyrzuć je
Inni przecież, spokojnie śpią
Mają wszystko, czego chcą
A Ty znowu idziesz w noc
Ciągle słysząc drwiące głosy
Nie stać cię na więcej, niż na pusty żal
Bo gdzieś w drodze do życia, powiał boczny wiatr
Ty pytałaś po co
Kto nam życzeń dał
Chciałaś wiedzieć jak i za co
Zafajdano cały świat
Nim nadejdzie taki dzień
I że każdy z nas
Będzie musiał spojrzeć
Prawdzie prosto w twarz
Czy pamiętasz siostro
Słodki życia smak
Nie załamuj się bo mamy
Wszyscy jeszcze czas
No, kto jak nie ty
Taką siłę ma
Więc trzymaj fason mała
Bo to taka gra
Ref:
Chodźmy razem Ty i ja
Zbudujemy nowy świat
Chodźmy razem Ty i ja
Zbudujemy go razem Ty i ja
Zawrócić się już nie da
Więc do przodu bij
I zaśpiewaj tak jak ja
Zaśpiewam wszystkim dziś
Wszystkie góry oczyścimy
Morza, cały ląd
Jak się komuś nie podoba
To wynocha stąd