To tylko dwa piwa, to żaden grzech. 

Godziny dwie z kolegami. 

I o co te dąsy o piwa dwa 

- też napij się mój kapralu. 



Ciche godziny - ach kiedy miną. 

Ciche godziny, radio tylko gra od niechcenia. 

Czy tylko to moja wina? 



Gdzie byłem pytasz - jak myślisz - gdzie? 

Godziny mam nadliczbowe. 

I po co te fochy, kamienna twarz. 

Nie musisz brać tej mamony. 



Ciche godziny ach kiedy miną... 



Skąd znam tę dziewczynę? Skąd mogę znać 

- przez 8 lat w jednej ławce. 

Nie mrugałem do niej - skąd ty to wiesz. 

Ktoś dzwoni. Nie, to pomyłka. 



Ciche godziny ach kiedy miną... 



No skoro to moja wina.


Gdy o łzę uderza łza, znowu widzę twoich ust tak piękny kształt
Jestem teraz, teraz sam, ucichł wokół szum i gwar
Wszyscy, ze swoimi lub do swoich poszli żon
Kto pomoże teraz, kto znaleźć mi w tej ciszy twarz
Mojej małej, którą dawno już śmierć okrutna zabrała mi

Pamiętam, pamiętam dobrze ją, jak weszła przez zamknięte drzwi
Nie mogłem w to uwierzyć, lecz ty wiedziałaś już, że
To śmierć odwiedziła nasz dom
I krzyczałem - nie zabieraj jej, zostaw małą, zostaw proszę cię
Ale ona tylko uśmiechnęła się, mówiąc - ma już tylko mnie

Siedziałem na twym łóżku, ściskając twoją dłoń
Lecz ona chłodna była już
Potem tylko przez chwilę widziałem taniec twój
Taniec twój, ze straszną śmiercią
Wiem, że ona do wszystkich, do mnie też
Wejdzie dumnie przez zamknięte drzwi
I do tańca mnie zaprosi, bym moją małą spotkać mógł
Moją małą spotkać mógł, moją małą, moją małą spotkać mógł

Gdy o łzę uderza łza, znowu widzę twoich ust tak piękny kształt
Jestem teraz, teraz sam, ucichł w życiu szum i gwar
Wszyscy ze swoimi lub do swoich poszli żon
Kto pomoże teraz kto, znaleźć mi w tej ciszy twarz
Mojej małej, którą dawno już śmierć okrutna zabrała mi
Śmierć okrutna zabrała mi