Był rozkaz więc biegnę, biegnę naprzód
Tam za wzgórzami jest wróg
Ktoś upadł, nie patrzę nawet kto
Przecież za chwilę mogę to być ja
I biegnę, biegnę choć brakuje sił
Nie mogę, nie mogę tak zabić się
Ot tak zabić się
Nie chciałbym, nie chciałbym przecież umrzeć
Chociaż jaki to ma sens
Gdy wolność sprzedałem, a więc życie, życie też
Gdy wolność sprzedałem, a więc życie też
Przez to jaki byłem, byłem, byłem głupi
Wokoło trwoga, wokoło śmierć
Nie mogę patrzeć jak leje się krew
Dlaczego, o co ja walczę
Nie pozwolono mi myśleć, zabijać tylko mam
Sto funtów na tydzień to za życie trochę za mało
W sam raz wystarczy na legionową trumnę
Na legionową trumnę i honorową salwę
I honorową salwę


Czemu tak nade mną stoisz, wylewasz potok słów? 

Czemu tak się bardzo boisz, że zmarnuję życie swe? 

I ciągle słyszę: "kariera, wpływy, szmal" - 

Kup lepiej marionetkę: 

baczność, spocznij, na przód marsz! 



Nie, nie, nie truj ojcze! 

Popatrz na stare dżinsy swe 

i zrozum: daleko jesteś 

Od tamtych marzeń i tamtych dni 



Jeśli to jest takie ważne, dlaczego kiedy śpisz 

Masz zaciśnięte usta, 

miotasz się i krzyczysz przez sen. 

Przed czym uciekasz tym swoim BMW? 

A może chcesz dogonić widma Twych pustych słów. 



Nie, nie, nie truj ojcze...